Rustige herfst.

Zowel hier op mijn blog als buiten is het  rustig. De tuin begint zich langzaam klaar te maken voor de herfst en de winter. Maar kleur is er nog genoeg dus blijft het genieten. Ons eerste volkstuinjaar was er 1 van veel veranderingen. Het afsluiten van een vakantieplek met grote tuin en het inrichten van een nieuwe tuin bracht veel werk met zich mee. Planten (heelveel planten) uitspitten en weer op zijn nieuwe plekje zetten kosten ons heel wat weekenden maar met als resultaat een al aardig volgroeide tuin. In vier maanden tijd van een kaal lapje grond naar een bloemenzee was een geweldige metamorfose.

Asters en chrysanten geven nog heel wat kleur. En de zelfgezaaide stokroos laat op het laatste moment alvast even zien wat ie, hoop ik, volgend tuinseizoen voor ons in petto heeft. Tweejarig staat er op het zakje maar deze trakteert nog even op een paar knalroze gevulde bloemen.

Het ene groentevak is helemaal leeg. Volgend seizoen komen hier ook natuurlijk nog wat wintergroente te staan. Maar zo'n eerste jaar is een beetje zoeken naar wat wel en wat niet.

Chrysanten niet mijn lievelings bloemen maar zo in een taart bij elkaar wordt het opeens een vrolijk geheel.

De basis is oase, bekleed met groen blad en opgevuld met de chrysanten. Strik er omheen en je hebt een bloemstuk wat zeker een hele poos meegaat.

En dan de miniappeltjes. Ik heb zelf ook een boompje geplant maar daar was de oogst nog niet zo heel erg groot van. Maar ik heb mijn eigen leverancier van deze appeltjes. Via mijn werk heb ik iemand leren kennen die twee van deze bomen in haar tuin heeft. En alhoewel ze al lang niet meer op onze sportschool komt belt ze me ieder jaar wanneer de appeltjes plukrijp, zijn en kan ik een zak bij haar komen halen. Ze staan dan al netjes op me te wachten.

Bij deze foto's denk je misschien wat zie ik hierop en wat moet ik ermee. In het najaar zwermen er grote vluchten met spreeuwen bij ons in de omgeving. Een geweldig gezicht hoe duizenden van deze vogels als een wolk 1 richting op gaan, vervolgens alle tegelijk keren en zweven door de lucht. Je snapt niet hoe ze zonder tegen elkaar te botsen dit voor elkaar krijgen. Het blijft een prachtig schouwspel. 's Avonds verzamelen ze zich in een aantal bomen waar, wanneer ik samen met mijn dochter aan het hardlopen ben, een luid geschetter te horen is, het lijkt wel of ze met elkaar aan het kletsen zijn. Onder de bomen stinkt het naar vogelpoep dat kan ook niet anders want het zijn er duizenden, waardoor we vanzelf een stukje harder gaan lopen.

Het tuinseizoen zit er een beetje op, dus zal het hier ook wel rustiger worden. Maar je kunt altijd nog terecht op mijn andere blogs.

Rosabears en Rosabeer.

Het is een prachtige zomer.

De zomer van 2009 duurt maar voort. Alhoewel het hier, dicht bij de kust, met de harde wind en af en toe pittige buien van vandaag wel een beetje herfst lijkt mogen we dit jaar zeker niet klagen. Veel gewerkt is er weer in de tuin en ook zeker in de keuken. De bramenoogst is zo groot. er kan voorlopig brood met bramenjam, kwark met bramenjam, pannekoeken met bramenjam, taart met bramen, cake met bramen gegeten en bramensap gedronken worden. En dan zijn nog lang niet alle bramen geoogst.

Na twee weken vakantie is het altijd weer een verrassing hoe de tuin er uit zal zien. Het onkruid groeit gelukkig niet meer zo hard in deze tijd van het jaar, maar toch is er nog een dag en avond nodig om alles weer aan kant te maken. En nog steeds is alles weer gegroeit. En bloeien de rozen voor een tweede keer.

Het kattenkruid trekt net als de vlinderstruik heelveel vlinders aan. De spontaan opgekomen Oost-Indische kers kruipt door de buxus en over het pad van houtsnippers. De plant hoort gewoon net als het Afrikaantje in een volkstuin thuis. En als dank dat je ze hun gang laat gaan blijven ze je verblijden met bloemen. Een kleurig gezicht.

De meeste rozen hebben het verplanten overleefd zo ook de roos Anneke Doorenbos. Bijna had ik haar op de groenstort gekiept omdat ze er al weken stond met alleen maar een paar kale bruine stengels maar, later dan normaal, zijn daar weer de prachtige rose rozen.

Een kiekje door de bonenstaken.

Aardbeien, snijbiet, prei, rode biet, bonen, andijvie en sla staan er nu nog in het groenten gedeelte.

Dit is er geworden van de begonia knollen een grote pot met verschillende kleuren en bloemen.

Het bankje is bijna helemaal ingepakt door de bramen struiken. 's Avonds pak je hier het laatste zonnetje mee. We schuiven de bramen takken gewoon opzij en bekijken de tuin dan van de andere kant.

De Cosmea is in die twee weken nog behoorlijk uitgegroeid. De rose, witte, cyclaam en donkerrose gekleurde bloemen zweven op het lichte groen boven alles uit.

De lange as van de paden is bedekt met boomschors. Er lag al een aantal weken in het aangrenzende park een behoorlijke berg van dit spul waar maar niets mee gedaan werd. We hebben de stouten schoenen aangetrokken en wat kruiwagens volgeschept en daar ons pad mee bedekt. Helaas voordat alle paden bedekt waren had de gemeente het verdeeld over de paardenpaden in het park. Nu maar even wachten op de najaarssnoei om de rest te doen.

Het is echt genieten nu in ons tuintje van de oogst maar zeker ook van de bloemen.

Bloei.

Vorige week zijn we niet veel op de tuin geweest. Er waren andere dingen te doen. Na werk even snel op de fiets om de kas water te geven maar gewerkt werd er niet. Althans niet in de tuin. Ik was vorige week druk met oppassen, werken, hardlopen, thuis en het bedenken en uitdenken van "hoe ga ik mijn droom in de praktijk brengen". Ik heb dus veel achter de computer gezeten om posters en een visitekaartje te ontwerpen zodat ik in het najaar kan beginnen met het geven van cursusse/workshops.
Meer hierover op mijn andere blogs Rosabeer en Rosabears.
Maar vandaag had ik weer tijd om naar de tuin te gaan. In het zonnetje was het heerlijk weer om onkruid te wieden. En de tuintjes liggen er dan ook weer onkruidvrij bij. Een dankbaar klusje want het knapt er altijd van op. Verder heb ik de zelf gezaaide Akelei zijn vaste plekje gegeven. 15 planten heb ik overgehouden van het zaaigoed. En ik heb ze op verschillende plekken gepoot in groepjes van 3.

Natuurlijk ook weer geoogst, de minikomkommer blijft vruchten geven, en zijn een heerlijke dorstlesser, en sommige halen het niet tot thuis. Net als de tomaten. Ze zijn zo lekker dat de cherry tomaatjes geen kans krijgen om als vulling voor de salade te dienen. Deze bloem is een minikomkommer in wording.

En in de kas ligt verstopt onder het blad de eerste meloen. Ik had eigenlijk niet verwacht dat er daadwerkelijk meloentjes aan de plant zouden groeien. Ik had ergens gelezen dat je de bloemen zelf moet bevruchten met een penseeltje. Maar de bijen hebben toch hun werk gedaan.

Deze bloem ken ik niet maar stond verscholen tussen de bessen struiken mooi te zijn.

Dit kleine gipskruidachtige bloemetje doet het leuk in de zinken teil.

Wat kan een tuin al groeien in nog geen 4 maanden. Hortensia, rozen, Phlox, Geranium, Vlinderstruik, Lavatera, Malva, Cosmea en nog veel meer geven de tuin al heelwat kleur.

De Lobelia's zijn een hele bos geworden en doen het goed in het oude emaille teiltje op tafel.

Oogsten, inmaken en lekker eten.

De oogst van afgelopen weekend en gisteren:

8 minikomkommers

250 gr. cherry tomaatjes

2 tomaten

1 bol knoflook

3470 gr. abrikozen

1180 gr. blauwe bessen

rucola

snijbiet

2680 gr. aalbessen

een paar aardbeien

en de eerste rijpe braam

In mijn middagpauze ben ik ik even naar de tuin gegaan om het eten van vandaag te halen. Dat is het voordeel van een dichtbij tuin, inplaats van naar het winkelcentrum een bezoekje aan een ander soort supermarkt, de groentetuin. En wanneer er dan zoveel oogst is moet er natuurlijk ook iets mee gedaan worden. Van de blauwe bessen heb ik sap gemaakt. Bessen koken, door de zeef en dan in diepvriesbakjes met een inhoud van een halve liter. Zodat het zo de vriezer in kan. Wanneer de bessen door de zeef zijn gegaan laat ik ze nog even koken met wat suiker. Een heerlijke bessenlimonade, met water en ijsblokjes of met uitgeperste sinaasappel. Mijn moeder maakte vroeger altijd Haagse Bluf van de bessensap. Geklopte eiwitten met suiker en bessensap maakte het tot een heerlijk, door ons zeer geliefd, toetje. Ben benieuwd of dit bij jullie ook gegeten werd. (Tons is dit het antwoord op je vraag??).

De aalbessen hebben dezelfde behandeling gekregen. Ik heb ook wat blauwe bessen en aalbessen gekookt met geleisuiker waardoor er een wat dikkere saus onstaat lijkt met erg lekker door de kwark en over slagroomijs.

En wat eet je dan 's avonds ? Een salade uit eigen tuin. Rucola, snijbiet, komkommer, tomaatjes, aardbeien met balsamico en zwarte peper, geitenkaasjes onder de gril en een lekkere dressing. Belanstelling voor het recept ? Dan hoor ik het graag.

Summertime

Dit roosje (zonder naam) is al oud, is volgens mij de enige plant welke nog is overgebleven van de vorige eigenaren van onze caravantuin, en al heel wat keertjes verplant. Maar zit weer helemaal vol knop en verrast altijd weer met al die verschillende kleuren in 1 bloem.

De zelfgezaaide Lobelia's heb ik uitgeplant in potten en er staat een emaille teiltje op tafel met allemaal verschillende kleurtjes. Wit, lila, paars en blauw.

Afrikaantjes een echt volkstuin plantje ze horen er gewoon bij. En vullen de rand langs het pad. Een dankbare bloeier waar je zolang plezier van hebt.

Wat een zomer !!!!!! Wie klaagt er nu nog over de Hollandse zomer ? Oke misschien mag er wel een beetje regen vallen, tot nu toe is het hier in het westen van het land nog steeds droog. Op dat ene buitje na welke we zojuist, tijdens het hardlooprondje, samen met mijn dochter gehad hebben. Maar er staat nog steeds water in de sloot zodat we de planten, bloemen en groenten kunnen verwennen met heelwat gieters water. 3 maanden zijn we pas bezig in de tuin. En eerlijk gezecht had ik niet verwacht dat we al zoveel bloemen zouden hebben maar er bloeit al van alles en het is ieder keer weer een feest om te zien hoe alles zijn best doet.

De courgette's willen nog niet zo erg lukken, ze verrotten nog voordat ze volgroeid zijn.






Wat een oogst aan aalbessen, zwarte bessen, abrikozen en frambramen hebben we geplukt en vermalen tot heerlijke bessendrankjes. Een flinke scheut bessensap, een paar uitgeperste sinaasappels en wat ijsblokjes zo krijg je een gezond drankje bij dit warme weer. Van de abrikozen heb ik een saus gemaakt voor over ijs en pannekoeken. Suiker, water, vanille essence en abrikozen een super combinatie. Dit is een recept uit het kookboek Koken met de kleuren van de regenboog van Tessa Kiros.

Ons tuincentrum heeft regelmatig tuinplanten die op dat moment uitgebloeid zijn op de afprijstafel staan. Hier sla ik regelmatig mijn slag. Zo zijn er vorige week Salvia's, Campanula en Reigersbek in de tuin geplant. Gisteren hebben we 3 rozen verplant. Ze stonden langs het pad en danig in het gedrang van de bessenstruiken en hebben nu een mooi plekje gekregen in mijn vaste plantenborder. En nu maar veel water geven. De oogst van gisteren was: komkommer, tomaatjes, minikomkommers, abrikozen, aalbessen en zwarte bessen. Volgende keer zal ik weer eens wat overzichtfoto's maken om te laten zien wat er zoal groeit en bloeit.

De bonen doen het nu, na een aanval op het slakkengebroed, heel goed. Ze klimmen al flinktegen de stokken op. Biet en snijbiet is iets minder, maar ook de sla die we vorige week gepoot hebben lijkt het nu wel te gaan doen. De sierpompoentjes welke ik vorige week woensdag heb gepoot groeien iedere dag een beetje en moeten straks de rand langs het pad gaan bedekken. Verder blijft de strijd tegen het onkruid doorgaan en geven we niet op, de aanhouder wint geldt ook in dit geval. En soms kan onkruid ook gewoon mooi zijn. In de tuin heb ik een klavertje drie laten staan welke een schattig klein geel bloemetje heeft. En alhoewel geel nog steeds niet mijn kleur is mag ie nog even blijven. De gezaaide en uitgeplante planten van stokroos en lupine zijn nu al zo groot dat ze binnenkort hun vaste plekje gaan krijgen.

We gaan verder met wat we hebben!!!!!!!!

Op mijn andere blog Rosabeer

schreef ik over mijn tuin bij onze stacaravan. Daar heb ik vandaag een post geplaatst over het afsluiten van die periode en het begin van een nieuwe uitdaging, de volkstuin.

Puffen, zweten en veel water geven.

Het tropische weer laat het fruit rijpen, zaad komt met een paar dagen al boven de grond. De eerder gezaaide snij- en sperciebonenplantjes waren in zijn geheel opgegeten door de slakken. Vandaar dat we in de aanval zijn gegaan, we hebben ze omsingelt met, ik durf het bijna niet te zeggen, blauwe aanvallers ook wel bekend als slakkenkorrels. Na een tip van een mede tuinier hebben we een cordon aangelegd van dit blauwe spul. Om de hele tuin, onder de buxus, hebben we wat gestrooid en het lijkt te werken, ze zijn omsingelt en komen de tuin niet in zonder hun voeten te branden. Het klinkt allemaal wel een beetje luguber maar om toch nog iets uit eigen tuin te eten en het al geprobeerd te hebben met een wat vriendelijker manier van uitroeien, verdrinken in een flinke pot met bier reste ons alleen nog deze drastische maatregel. De opnieuw gezaaide bonen komen op, en tot een uur geleden tenminste, nog geheel intact. Mileu vriendelijk tuinieren gaat in dit geval niet helemaal op. Heb ik jullie trouwens al verteld dat wanneer je 's avonds een bezoekje brengt aan het volkstuin complex en het dan ook maar een beetje vochtig is, het pad bezaaid is met slakken van voor tot achteraan het complex. 3 kilometer slakken hoeveel zouden dat er wel zijn. Ach eigenlijk probeer ik me een beetje minder schuldig te voelen hierdoor want het liefst tuinier ik op een vriendelijk manier.

Jammer we hebben nog geen geurblog anders ruik je de knoflook door het scherm heen. 12 bollen maar liefst. Of misschien maar goed ook dat er geen geurblog is want dan zouden jullie mijn blog niet meer bezoeken na een dinertje van spaghetti en tomatenknoflooks saus.

De eerste abrikozen beginnen licht oranje te verkleuren. Wauw wat moet ik straks met al die abrikozen. Iemand nog tips voor recepten met abrikozen???


De tomaten in de kas beginnen te rijpen en ook daarvan hebben we de eerste al gegeten. Nog niet genoeg voor de Bertolli fabriek maar op een broodje met kaas smaken ze ook uitstekend. En wat dacht je van tomaatjes in de oven met een beetje olijfolie wat peper en zeezout. Je krijgt er zomaar het vakantie gevoel van.

Mijn vader die ook altijd een volkstuin heeft gehad, totdat zijn rug het liet afweten, kijkt vast af en toe mee over mijn schouder. Ik moet vaak aan hem denken als ik op de tuin bezig ben en mis hem dan ook heel erg. Bijna een jaar geleden is het alweer dat ie zomaar plotseling overleed. Jammer dat ie niet meer van ons tuintje kan meegenieten en als buitenmens veel advies had kunnen geven. Ik weet zeker dat ie trots op me zou zijn.